Guarding Memories with Light: A Poetic Reflection

Candle Between Us

Tonight, the candle keeps its gentle vigil,
burning for two, though only I sit near.
Its flame leans toward the memory of your warmth,
as if drawn to a presence the room still holds.

Wax descends in slow, deliberate spirals,
soft vows dissolving into quiet air.
With patient care, it shapes your absence,
cradling the outline you left behind.

Outside, the city moves with its indifferent rhythm,
but here, the air remembers you by name.
The flame sways like a devoted listener,
a small defiance against the miles between us.

If you walked through the door, I’d offer my hand
and let the silence finish what we began.
Until then, the candle keeps its faithful watch,
guarding the dream that lingers in your wake.



Świeca między nami

Dziś wieczorem świeca trzyma cichą wartę,
płonie za nas dwoje, choć tylko ja tu siedzę.
Jej płomień pochyla się ku wspomnieniu twojego ciepła,
jakby wciąż czuł obecność, którą zostawiłaś w tym pokoju.

Wosk spływa powoli, spokojnymi spiralami,
jak miękkie obietnice znikające w ciszy.
Z cierpliwością rysuje twoją nieobecność,
otula kształt, który po sobie zostawiłaś.

Na zewnątrz miasto porusza się swoim obojętnym rytmem,
lecz tutaj powietrze wciąż pamięta twoje imię.

Płomień kołysze się jak wierny słuchacz,
mały sprzeciw wobec mil, które nas dzielą.

Gdybyś wróciła, podałbym ci dłoń
i pozwolił ciszy dokończyć to, co zaczęliśmy.
A do tego czasu świeca trwa na swojej straży,
strzegąc snu, który zostaje po tobie.